6 fotografen voor 3 dagen in Parijs
- Cheryll van Weert

- 17 nov 2025
- 3 minuten om te lezen
Een paar dagen geleden stapte ik op de Eurostar, richting Parijs. Alleen al het idee dat ik drie dagen lang alleen maar hoefde te kijken, te voelen, te lopen, te fotograferen⦠heerlijk. Geen mails, geen edits, geen werk dat tussendoor door mijn hoofd zoemt. Gewoon ik, mijn camera én vijf inspirerende fotografen met wie ik dit avontuur aanging.

Dag 1 ā Pigalle, brieven aan jezelf en pasta waar je stil van wordt
Om 10:37 uur vertrok ik vanuit Boxtel en om 14:35 uur liep ik in Parijs. En vanaf daar: twintig minuten lopen naar ons hotel RochechouartĀ in Pigalle. Na het neergooien van onze koffers in het hotel ā opfrissen, deo, klaar ā liepen we richting ons eerste doel: CafĆ© Pli. Een koffietentje waar je een brief aan je toekomstige zelf kunt schrijven. Alleen het idee al. Alsof je even een zaadje plant dat je maanden later terugkrijgt. Ik vond het zoān heerlijk concept: kop koffie, kaart, pen, stilte.
ās Avonds aten we bij Big Love in Le Marais. Hmm wat was het heerlijk! Misschien is het het licht. Misschien de sfeer. Misschien omdat je na zoān dag lopen gewoon honger hebt alsof je net een marathon gelopen hebt. Maar het was goed. Heel goed.
Dag 2 ā Paris Photo, Pont Alexandre III en Cabaret

De volgende ochtend begonnen we rustig bij hotel HOY, waar het ontbijt bijna te mooi was om op te eten. Bijna. Terwijl we richting de fototentoonstelling liepen, zagen we allerlei mooie hoekjes en lichtjes. En geen partners die zeggen "doe die camera nu eens weg." Dus we gingen los! We maakten allerlei toffe beelden van elkaar. Daarna door naar Paris Photo ā de grootste fototentoonstelling ter wereld. En echt: je weet pas hoeveel moois er bestaat als je het in ƩƩn gebouw ziet hangen. Van groots tot intiem, van rauw tot poĆ«tisch. Wat was het indrukwekkend. Zo indrukwekkend dat ik af en toe even ergens rustig ging zitten. Want wĆ”t een gebouw! WĆ”t een exentrieke mensen. WĆ”t een inspiratie!
Daarna door naar de Pont Alexandre III voor fotoās met uitzicht op de Eiffeltoren. Het gouden licht, de brug, de stad⦠alles klopte. En natuurlijk maakten we fotoās van elkaar. Lachen, draaien, opnieuw, nog ƩƩn, wacht even zo! ā je kent het wel. Het soort fotoās waar je later naar kijkt en denkt: ja, dit was een fijne dag.
ās Avonds aten we bij ons hotel om de hoek en gingen we spontaan naar een cabaretshow van Madame Arthur. Als je ergens nog een plekje hebt in je avondplanning als je in Parijs bent, ga dan zeker hier even langs voor een show!

Dag 3 ā Montmartre, uitchecken en nog even snel wat fotoās
De laatste ochtend ontbeten we in ons eigen hotel, deden we nog een mini-fotoshoot van elkaar en liepen we door Montmartre. Ik hou van die wijk. Het heeft iets dorps, iets kneuterigs bijna, maar dan met Parijse flair. Het was er wel erg druk, dus als je er ook heen wilt, ga dan zeker in de vroege ochtend.
We maakten nog een paar laatste fotoās, haalden een broodje bij een fijne bakker en checkten om 12:00 uur uit. En toen zat ik weer in de trein. Paris 15:22uā Boxtel 19:22u.
En het bijzondere is: ondanks dat het maar drie dagen waren, of ja, eigenlijk maar zo'n 48 uur, voelde het als een mini-reset. Fotograferen in een stad waar je ogen automatisch wijd open gaan. Leren van elkaar. Elkaar zien werken. Af en toe stilvallen van iets moois dat je ineens raakt.
Ik kwam thuis met een kaart vol beelden, maar vooral ook met veel mooie herinneringen en wangen die nog nagloeien van het gelach.



